بیماریهای مزمن: نتیجه طب غربی
نیمی از بزرگسالان آمریکای شمالی از بیماریهای مزمن رنج میبرند – واقعیتی که طب غربی آن را تا حد زیادی به تمایلات و عادات فردی میداند.
طب غربی دو جدایی را معرفی می کند که از نظر علمی قابل اثبات نیستند.
اول، ذهن را از بدن جدا می داند و تا حد زیادی فرض می کند که بیشتر بیماری های مزمن هیچ ارتباطی با تجربیات عاطفی و روانی افراد ندارند.
و با این حال، مجموعه وسیع و غیرقابل انکاری از تحقیقات به وضوح نشان داده است که عملکرد فیزیولوژیکی و رفتاری انسان تنها زمانی قابل درک است که ما عملکردهای بدن خود را با عملکردهای ذهن ادغام کنیم: عملکردهایی مانند آگاهی، احساسات، تفسیرها و واکنش های ما به رویدادها، و روابط ما با افراد دیگر.
دوم، رویه غربی سلامت افراد را جدا از محیط اجتماعی میداند و عوامل اجتماعی تعیین کننده سلامت مانند طبقه اجتماعی، جنسیت، وضعیت اقتصادی و نژاد را نادیده میگیرد
چنین عواملی در واقع تأثیر بیشتری بر سلامت و طول عمر نسبت به تمایلات فردی و عوامل شخصی مانند ژن ها، سطح کلسترول، فشار خون و غیره دارند.
این گفتار نشان میدهد که جامعهای که خود را وقف اهداف مادی و نه نیازهای واقعی انسانی و ارزشهای معنوی کرده چگونه اعضای خود را تحت فشار قرار میدهد، رشد سالم کودکان را تضعیف میکند، و بسیاری را به بیماریهای مزمن، از دیابت تا بیماری قلبی، از شرایط خودایمنی تا سرطان محکوم میکند.
~ دکتر گَبُور مَته
