فیلمی تاریخی از سخنرانی مرحوم محمدرضا عاملیتهرانی در مجمع نمایندگان موسس حزب رستاخیز ایران.
جامعهی ایران قبل از پنجاه و هفت، جامعهای در حال توسعه بود که میکوشید تا سال ۱۹۸۵-۱۳۶۴ خود را به رده جوامع در حال رفاه برساند.
بانک مرکزی ایران، نهاد ناظر بر خدمات مالی و بانکداری در کشورمان است که به دستور محمد رضا شاه پهلوی در تاریخ ۱۸ مرداد ماه ۱۳۳۹ هجری خورشیدی با سرمایه ۶٬۳ میلیارد ریال در تهران تأسیس و شروع به فعالیت کرد.
طبق ماده ۱۰ قانون پولی و بانکی کشورمان، مسئول تنظیم و اجرای سیاست اعتباری و پولی بر اساس سیاست کلی اقتصادی کشور میباشد ….
حفظ ارزش داخلی و خارجی پول ملی کشور …
انتشار اسکناس و ضرب سکههای فلزی رایج کشور …
تنظیم مقررات مربوط به معاملات ارزی و ریالی …
نظارت بر صدور و ورود ارز و پول رایج کشور …
تنظیمکننده نظام پولی و اعتباری کشور …
و نظارت بر بانکها و مؤسسات اعتباری، از وظایف بانک مرکزی است.
وقتی ۱۰۰ دلار واریز میکنید، بانک فقط ۱۰ دلار را بهعنوان ذخیره نگه میدارد و ۹۰ دلار باقیمانده را بهصورت وام با بهره میدهد.
آن ۹۰ دلار در بانکی دیگر واریز میشود؛ آن بانک ۹ دلار نگه میدارد و ۸۱ دلار را با بهره وام میدهد.
این چرخه تکرار میشود و به آن «بانکداری کسریِ ذخیره» گفته میشود؛ سیستمی که بهصورت قانونی به بانکها اجازه میدهد ۹۰٪ از سپردههای شما را وام یا سرمایهگذاری کنند و عملاً پول جدیدی را در اقتصاد به گردش درآورند.
سرمایهگذاران ثروتمند و شرکتهای بزرگ الویت دارند در دسترسی به وامهای کلان با نرخ بهره پایین .
با این وامها، آنها قبل از آنکه پول در سراسر اقتصاد پخش شود، املاک، سهام و کسبوکار میخرند. تا زمانی که آن وجوه به طبقهٔ کارگر برسد، قبلاً باعث افزایش تورم شدهاند.
نتیجه چیست؟
بانکها با وامی که متعلق به آنها نیست، سود بهره جمع میکنند. ثروتمندان با سرمایهٔ قرضگرفتهشده از بانک داراییهایی میخرند که ارزششان سر به فلک میکشد و بهراحتی پرداخت اقساط بهرهٔ پایین را پوشش میدهد.
و طبقهٔ کارگر مجبور است قیمتهای بالاتری برای اجاره و خوراک بپردازد، چون عرضهٔ پول افزایش یافته در حالی که تعداد کالاهای واقعی ثابت مانده است.
و اینگونه است که ثروتمندان ثروتمندتر میشوند و فقرا فقیرتر.
