پروفسور پرویز پیران، جامعهشناس، نظریهپرداز توسعه اجتماعی و استاد پیشکسوت دانشگاه، توی این بخش از مصاحبهاش از تجربههای زیسته و تحلیلهای عمیقش دربارهی جهانیسازی میگه. تجربههایی که از شرکت در کنفرانسهای جهانی تا نوشتن مقالات علمی رو در بر میگیره؛ و حرف اصلی اینه: نمیشه جهانیسازی رو فهمید، اگر سرمایهداری رو درک نکرد.
پیران میگه: سرمایهداری، مثل هر نظام دیگهای، یک منطق درونی داره، منطقی که محورش انباشت مداوم سرمایه برای سرمایهگذاری مجدده. یه نظام که از تجارت شروع شده و تا صنعت، تکنولوژی و فرهنگ پیش رفته. نظامی که همزمان هم آزادی میاره، هم بحران. هم ماشین لباسشویی، هم شکاف طبقاتی.
همین ویژگیهاست که سرمایهداری رو به پویاترین و نوآورترین سیستم تاریخ بشر تبدیل کرده. اما از همون جا هم، ریشهی بحرانهاش در میاد. چون رشد بینهایت، بدون توجه به مرزهای انسانی و طبیعی، خودش میتونه ویرانگر باشه.
پیران تأکید میکنه برای شناخت این فرایند، باید به سیر تاریخی نگاه کنیم. از تجارتهای ساده تا کارخانهها، از جوامع بومی تا جهانیسازی. و این نگاه فقط از دل تجربه، مطالعه و کار میدانی میاد نه از تحلیلهای سطحی یا شعارهای سیاسی.
—
پروفسور پرویز پیران
زادهٔ ۱۰ شهریور ۱۳۲۹، همدان
جامعهشناس، نظریهپرداز، استاد دانشگاه، پژوهشگر ارشد سازمان ملل و نویسندهی بیش از ۵۰ مقاله و چندین کتاب علمی به زبان فارسی و انگلیسی.
حوزههای تخصصی او شامل: توسعه اجتماعی، نابرابری، فقر شهری، عدالت فضایی، سکونتگاههای غیررسمی، آموزش شهروندی، و نقد شرقشناسی است.
در کارنامهاش طرحهای تحسینشدهای مثل «شهردار مدرسه» (برنده در کنگره جهانی شهرهای آموزشدهنده - شیکاگو) و پروژهی کاهش فقر در زاهدان (با حمایت UNDP) به چشم میخوره.
—
این ویدیو بخشی از مجموعهگفتوگوهای آرتهباکسه؛ پروژهای برای ثبت صدا، تجربه و نگاه هنرمندان معاصر ایران. نسخهی کامل گفتوگو توی وبسایت و کانال یوتیوبشون در دسترسه.
@artehbox
لینک اینستاگرام: https://www.instagram.com/parvizpiran1951/?hl=en
لینک تلگرام: t.me/parvizpiran29
برگشت به خانه